పరస్పర అంగీకారంతో కూడిన సహజీవనానికి (Live-in Relationship) మరియు నేరపూరిత లైంగిక దాడులకు మధ్య చాలా తేడా ఉందని భారత అత్యున్నత న్యాయస్థానం సుప్రీంకోర్టు స్పష్టం చేసింది. పెళ్లి చేసుకుంటానని నమ్మించి తనపై అత్యాచారం చేశాడంటూ ఓ మహిళ దాఖలు చేసిన పిటిషన్ను విచారించిన సందర్భంగా జస్టిస్ బీవీ నాగరత్న ధర్మాసనం ఈ కీలక వ్యాఖ్యలు చేసింది. సుదీర్ఘకాలం పాటు కలిసి ఉండి, ఒక బిడ్డకు జన్మనిచ్చిన తర్వాత ఆ బంధం వీగిపోతే దానిని లైంగిక దాడిగా పరిగణించలేమని కోర్టు తేల్చి చెప్పింది.
సదరు మహిళ వితంతువు అని, నిందితుడికి అప్పటికే వివాహం జరిగిందన్న విషయాన్ని దాచిపెట్టి సంబంధం కొనసాగించాడని బాధితురాలి తరఫు న్యాయవాది వాదించారు. అయితే, నిందితుడు మోసం చేశాడని తెలిసినప్పుడు కూడా ఆమె పెళ్లికి బదులు కలిసి జీవించడానికే ఎందుకు మొగ్గు చూపిందని న్యాయమూర్తి ప్రశ్నించారు. పరస్పర అంగీకారంతో ఏర్పడిన బంధం చివరకు అత్యాచారంగా ఎలా మారుతుందని ధర్మాసనం ఆశ్చర్యం వ్యక్తం చేసింది. వివాహ ప్రస్తావన లేకుండా ఏర్పడే సంబంధాల్లో ఇటువంటి సమస్యలు సహజమని కోర్టు అభిప్రాయపడింది.
మహిళ పరిస్థితిపై సానుభూతి వ్యక్తం చేసిన సుప్రీంకోర్టు, ఈ సమస్యను కేవలం నేరపూరిత కోణంలోనే చూడలేమని తెలిపింది. ఆ బంధం వల్ల కలిగిన బిడ్డ పోషణ కోసం బాధితురాలు భరణం (Maintenance) కోరవచ్చని న్యాయమూర్తి సూచించారు. ఈ వివాదాన్ని మధ్యవర్తిత్వం ద్వారా పరిష్కరించుకోవడం ఉత్తమమని చెబుతూ, సహజీవన బంధం ముగిసిన తర్వాత చేసే లైంగిక దాడి ఫిర్యాదులపై న్యాయస్థానం తన స్పష్టమైన వైఖరిని చాటిచెప్పింది.
